ΕΠΕΚΕΙΝΑ — ΖΩΗ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ

Το Επέκεινα, ως έννοια αρχαιοελληνικής καταγωγής, σημαίνει «πέρα από», «μακριά από». Χρησιμοποιείται για να δηλώσει αυτό που ξεπερνά τα όρια του παρόντος, του γνωστού ή του φυσικού κόσμου, αυτό που βρίσκεται πέρα από τη ζωή, την κατάσταση που έπεται της ύπαρξής μας, αλλά και το πέρα από το Είναι: εκεί όπου η ύπαρξη μετατρέπεται από βεβαιότητα σε ερώτημα. Στην έννοια του επέκεινα εμπεριέχεται όμως και η ιδέα της υπέρβασης: ενός περάσματος, ακόμη και μιας διαφυγής από τον θάνατο, που νοείται όχι ως τέλος αλλά ως συνέχεια.

Κάθε προσπάθεια βαθύτερης κατανόησης της ζωής συναντά αναπόφευκτα την έννοια του θανάτου. Η φιλοσοφία και η τέχνη είναι δύο πεδία μέσα από τα οποία ο άνθρωπος επιχείρησε να προσεγγίσει και να κατανοήσει τον θάνατο - όχι άμεσα, αλλά μέσω μιας βαθύτερης επίγνωσης της ίδιας της ζωής. Για τους αρχαίους πολιτισμούς, και ιδιαίτερα για τους Έλληνες, ο θάνατος αποτελούσε τη μόνη βεβαιότητα. Ήταν άρρηκτα συνδεδεμένος με τον φόβο, την πίστη και την ελπίδα - ιδίως την ελπίδα για την μετά θάνατον ζωή.

Αντλώντας από την έννοια του επέκεινα, τα τελευταία χρόνια το έργο μου αναπτύσσεται ως μια πορεία, ως ένα ταξίδι διερεύνησης, το οποίο εκκινεί από το παρελθόν και διασχίζοντας το παρόν, διερωτάται για το επέκεινα. Πρόκειται για μια διαδικασία μέσα από την οποία επιχειρώ να προσεγγίσω, να εκφράσω και να κατανοήσω τη ζωή, διαμέσου της ύλης, της μορφής, και του χώρου.